Markiza wdowa de Villafranca (hiszp. Marquesa viuda de Villafranca) – obraz olejny hiszpańskiego malarza Francisca Goi (1746–1828). Przedstawia hiszpańską arystokratkę, Maríę Antonię Gonzaga Caracciolo, markizę de Villafranca.
Markiza de Villafranca María Antonia Gonzaga Caracciolo (1735–1801) była córką Franciska Gonzagi, księcia del Sacro Romano Imperio i Julii de Caracciolo. Należała do jednej z najbardziej wpływowych rodzin arystokratycznych epoki. W 1754 poślubiła Antonia Álvareza de Toledo, markiza de Villafranca; doczekali się czworga dzieci. Owdowiała w 1773. Była inteligentną kobietą o silnym charakterze, zarządzała majątkiem swojego syna XIII księcia Alba, a po jego śmierci także majątkiem synowej, księżnej Alby. Zmarła w 1801 w Madrycie.
Okoliczności powstania W latach 80. XVIII w. Goya namalował liczne portrety członków rodziny i krewnych markizów de Villafranca, m.in. hrabiego Altamiry. W 1795 namalował portret księcia Alby i jego żony, a następnie portret matki księcia – markizy, która miała wtedy 60 lat i od 12 lat była wdową.