Wg innych, różniących się wersji jego żoną była gruzińska branka, albo Ormianka, z którą miał dwóch synów: pierwszy, Stanisław (zm. 1898) został nauczycielem, drugi, nieznany z imienia był urzędnikiem państwowym, popełnił samobójstwo.
Kontrowersje Podawana w niektórych źródłach data urodzenia 1803 roku wyklucza w sposób oczywisty udział Borowskiego w insurekcji kościuszkowskiej, służbę w Legionach Polskich we Włoszech i na San Domingo, a także czyni nieprawdopodobnym jego służbę w Ameryce Południowej i zajmowane stanowiska w armii Bolívara.
Jakichkolwiek informacji o Izydorze Borowskim brakuje w pracach polskich historyków zajmujących się epoką napoleońską i dziejami Legionów: Jana Pachońskiego, autora czterotomowego dzieła Legiony Polskie 1794-1807. Prawda i legenda (wyd. MON, 1969-1979) oraz Słownika biograficznego oficerów Legionów, i Adama Skałkowskiego, autora pracy pt. Polacy na San Domingo 1802-1809 (wyd. Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk, 1921).