Aharon Amir, (hebr. אהרן אמיר, ur. 7 maja 1923 w Kownie na Litwie, zm. 28 lutego 2008 w Tel Awiwie) – izraelski pisarz, poeta, tłumacz i wydawca, jeden z założycieli tzw. ruchu kananejskiego.
Życiorys Urodził się w Kownie jako Aharon Lipec (hebr. אהרן ליפֶּץ). Jego ojciec, Dow Lipec, był jednym z najważniejszych hebraistów litewskich i działaczy ruchu syjonistycznego. Wraz z rodziną wyemigrował do brytyjskiego mandatu w Palestynie w roku 1934. Uczęszczał do gimnazjum Herclija. Należał do tajnych organizacji zbrojnych Ecel oraz Lechi. W późniejszych latach studiował literaturę i język arabski na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie.
Amir był jednym z członków założycieli ruchu „Młodych Hebrajczyków” znanego powszechnie jako tzw. ruch kananejski, który głosił powstanie nowej tożsamości żydowskiej, budowanej nie na judaizmie i na tradycji powstałej w diasporze, ale na języku hebrajskim i związku z Ziemią Izraela. Wierność swoim ideałom wyrażał również w arabizującej wymowie głosek ˤain oraz ḥet.
W roku 1948, jako członek ruchu „Młodych Hebrajczyków”, utworzył czasopismo „Alef”, którego był redaktorem do zakończenia działalności wydawnictwa w 1953 roku.