Czasopismo podejmowało tematy polityczne i komentowało bieżące wydarzenia kulturalne z „kananejskiego” punktu widzenia.
W roku 1958 założył postępowe czasopismo literackie „Keszet”, które było otwarte na wszystkie prądy literackie i wspierało przede wszystkim młodych autorów. Na jego łamach debiutowali przyszli wybitni przedstawiciele literatury izraelskiej: Amos Oz, A.B. Jehoszua, Jeszajahu Koren, Jicchak Ben Ner, Reuwen Miron i wielu innych. Wydawnictwo zakończyło działalność w 1976 roku i niemal ćwierć wieku później zostało wznowione pod nowym tytułem „Keszet ha-Hadasza”. Od 2000 roku ukazały się 22 nowe zeszyty.
Był aktywnym działaczem politycznym. Po wojnie sześciodniowej w 1967 roku powołał do życia „Ruch na rzecz Wielkiego Izraela”, który wspierał osadnictwo na nowo zajętych terenach – Zachodnim Brzegu, Gazie, na Półwyspie Synaj i Wzgórzach Golan. Jednak, w przeciwieństwie do przedstawicieli ideologii nacjonalistycznej, Amir proponował stworzenie nowego świeckiego i demokratycznego państwa i równości Arabów i Żydów. Po zakończeniu okupacji południowego Libanu i wycofaniu wojsk izraelskich w 2000 roku, Amir współtworzył stowarzyszenie na rzecz przyjaźni izraelsko-libańskiej, które libańskich uchodźców w Izraelu.