Johannes Pieter (Jan) Pronk (ur. 16 marca 1940 w Scheveningen) – holenderski polityk, ekonomista, nauczyciel akademicki i dyplomata, działacz Partii Pracy (PvdA), poseł do Tweede Kamer, minister w kilku rządach.
Życiorys Z wykształcenia ekonomista, w latach 1957–1964 kształcił się w Uniwersytecie Erazma w Rotterdamie. Od 1965 pracował na macierzystej uczelni, będąc m.in. asystentem ekonomisty Jana Tinbergena. Był również pracownikiem naukowym instytutu ekonomicznego Nederlands Economisch Instituut. Zaangażował się w międzyczasie w działalność polityczną w ramach Partii Pracy, do której wstąpił w 1965. Pełnił różne funkcje w strukturach tego ugrupowania, m.in. pierwszego wiceprzewodniczącego partii w latach 1987–1989.
W 1971 po raz pierwszy został wybrany do Tweede Kamer, reelekcję do niższej izby Stanów Generalnych uzyskiwał w wyborach w 1972 i 1977. Od marca do maja 1973 był przedstawicielem krajowego parlamentu w Parlamencie Europejskim. Od maja 1973 do grudnia 1977 w gabinecie Joopa den Uyla pełnił funkcję ministra bez teki odpowiedzialnego za sprawy współpracy i rozwoju. Brał m.in. udział w negocjacjach dotyczących niepodległości Surinamu i przyznania temu państwu pomocy finansowej.