W pierwszej połowie lat 80. odszedł z krajowej polityki. Pełnił funkcje zastępcy sekretarza generalnego Konferencji Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju (UNCTAD) oraz zastępcy sekretarza generalnego ONZ. W 1986 powrócił do kraju, ponownie uzyskał mandat deputowanego do Tweede Kamer, odnawiał go w wyborach w 1989, 1994 i 1998. W 1989 był profesorem na Uniwersytecie Amsterdamskim.
Od listopada 1989 do sierpnia 1998 ponownie sprawował urząd ministra do spraw współpracy i rozwoju (w rządach Ruuda Lubbersa i Wima Koka). Od lutego do marca 1991 tymczasowo wykonywał również obowiązki ministra obrony. W sierpniu 1998 w drugim gabinecie Wima Koka został ministrem mieszkalnictwa, planowania przestrzennego i środowiska, stanowisko to zajmował do lipca 2002.
Od 2001 ponownie współpracował z ONZ. Do 2003 był specjalnym przedstawicielem i doradcą sekretarza generalnego Kofiego Annana do spraw zrównoważonego rozwoju. W latach 2004–2006 pełnił funkcję specjalnego wysłannika ONZ w Sudanie (gdzie organizował misję UNMIS). Od 2003 do 2010 był profesorem w International Institute of Social Studies w Hadze.