Józef Bil, ps. „Lotek” (ur. 18 marca 1894 we Lwowie, zm. w maju 1940 w USRR) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, sportowiec, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Andrzeja i Ewy z Waców urodzony 18 marca 1894 we Lwowie. W 1909 ukończył szkołę powszechną, a następnie kury handlowe. W marcu 1910 rozpoczął pracę na stanowisku handlowca w firmie „G.. i E. Hawranek”. W 1914 wstąpił do Związku Strzeleckiego we Lwowie.
W 1914 wstąpił do Legionów Polskich, do 5 pułku piechoty. Walczył w szeregach 6 kompanii II baonu I Brygady. Po kryzysie przysięgowym, 19 września 1917 wcielony do armii austro-węgierskiej i wysłany na front włoski. 6 listopada 1918 powrócił do kraju i wstąpił do Wojska Polskiego, dostał przydział do 5 pp Leg., z którym przebył całą kampanię wojenną. 1 lipca 1919 został mianowany na stopień podporucznika, w tym też roku uczestniczył w I powstaniu śląskim. Uczestniczył także w walkach na froncie litewsko-białoruskim oraz na Łotwie. W sierpniu 1920 wyróżnił się w czasie bitwy o Białystok. 16 lutego 1921 odznaczono go krzyżem „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.:Po zakończeniu wojny pozostał w wojsku. Od października 1921 uczestniczył w Wojskowych Kursach Maturalnych im. mjr. W.