Łukasińskiego w Wilnie, które ukończył w kwietniu 1923, uzyskując maturę. Z dniem 15 sierpnia 1924 awansowany na stopień kapitana. W grudniu 1928 został przeniesiony z 5 pp Leg. do 68 pułku piechoty we Wrześni, na stanowisko komendanta powiatowego Przysposobienia Wojskowego w Kole. W czerwcu 1930 został przeniesiony do 43 pułku piechoty w Dubnie. W 1933 obejmuje dowództwo 1 kompanii 9 pułku piechoty Legionów w Zamościu. W lipcu 1935 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr II, a z dniem 31 stycznia 1936 przeniesiony w stan spoczynku.
W okresie międzywojennym aktywnie uprawiał sport, m.in. uczestniczył w finałach mistrzostw Polski w 1922 i 1923, grając na pozycji obrońcy w składzie „Strzelca” Wilno, a następnie reprezentując „Laudę” Wilno. Do 1927 był zawodnikiem WKS „Pogoń” Wilno. Równocześnie uprawiał lekką atletykę i w 1924 zajął trzecie miejsce w mistrzostwach Polski w biegu maratońskim.