3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 1930. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 31 pp. W 1923 pełnił obowiązki dowódcy I batalionu. W sierpniu następnego roku został przydzielony do Oddziału Wyszkolenia Sztabu Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IV w Łodzi na stanowisko referenta, pozostając oficerem nadetatowym 31 pp. 1 grudnia 1924 został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 241. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 2 stycznia 1925 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza i wyznaczony na stanowisko I oficera sztabu 3 Brygady Ochrony Pogranicza w Wilejce. Następnie służył jako dowódca 22 baonu granicznego w Trokach. 10 września 1927 został przeniesiony z KOP do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Ministerstwa Skarbu. 5 listopada 1928 został przeniesiony służbowo do batalionu podchorążych rezerwy piechoty nr 9 w Berezie Kartuskiej na stanowisko dowódcy. Po ukończeniu Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie na stanowisko szefa Wydziału Ogólnego. W listopadzie 1933 został przeniesiony do 72 pułku piechoty w Radomiu na stanowisko dowódcy batalionu.