Wysoczyzna Kolneńska (843.31) – mezoregion fizycznogeograficzny, region naturalny w zachodniej części Niziny Północnopodlaskiej, między Pojezierzem Ełckim na północy a doliną Narwi na południu oraz między Równiną Kurpiowską na zachodzie a Kotliną Biebrzańską na wschodzie i południowym wschodzie. Zajmuje obszar o powierzchni 1571 km². Główne miasta to Grajewo, Kolno i Szczuczyn.
Rzeźba Wysoczyzna wyraźnie odgraniczona jest od otaczających ją dolin Pisy, Narwi i Biebrzy, przewyższając je o kilkadziesiąt metrów. Północna granica nie ma naturalnego charakteru i przyjmuje się, że stanowi ją ciąg moren fazy leszczyńskiej zlodowacenia bałtyckiego. Rzeźba silnie zdenudowana, zwłaszcza na w częściach północnozachodniej i północnowschodniej, wydaje się monotonna. W rzeczywistości jest dość zróżnicowana, z przewyższeniami dochodzącymi do 100 m, w przypadku pojedynczych wzgórz do 50 m (np. pod Obrytkami. Wzniesienia są rozległe i najczęściej stanowią moreny czołowe, ozy oraz kemy, powstałe w wyniku wycofania się lądolodu środkowopolskiego. W środkowej części wznosi się na ok. 200 m n.p.m., ku wschodowi i zachodowi łagodnie opada do 150 m n.p.m. Wzgórza na północy osiągają lokalnie 214 m n.p.m.