Także siostry, z których pierwsza zostanie kucharką, a druga tkaczką, udają się do pałacu i to wraz z ciotką.
Car rusza jednak niedługo na wojnę, a wskutek intryg ciotki zazdrosnej o dwie starsze, ale złe pupilki, Militrisa, która urodziła małego Gwidona, zostaje wypędzona z pałacu i wraz z dzieckiem umieszczona w beczce na morzu. Cudownie uratowani, lądują na wyspie Bujan, gdzie pewnego dnia carewicz Gwidon, będący już przystojnym młodzieńcem, ratuje Księżniczkę-Łabędzia spod władzy złego czarnoksiężnika, który przybrał postać sępa. Po rozmowie z mówiącym ptakiem chłopiec rozmyśla nad ojcowskim wyrokiem nie znając jego przyczyny. Powstaje również uwolniona spod władzy czarnoksiężnika stolica wyspy, miasto Ledieniec, skąd ma rządzić właśnie Gwidon.
Teraz jako władca wysyła kupców do stolicy Tmutarakanu, chce także znaleźć sposób i dostać się tam również sam i znowu z pomocą przychodzi Księżniczka-Łabędź. Radzi Gwidonowi, żeby zanurzył się w morzu, co ma sprawić, że przemieni się on wówczas w pokaźnego trzmiela.