wyznacza granice dla tej opresji, chroniąc nas przed pomysłowością tyrana.
Filozof ten uważał również, że „nie jest łatwo przemienić ludzi w prawników, jak i nie jest to bezpieczne. Sama prawnicza maszyna to społeczne niebezpieczeństwo, ona nie jest nawet dobrym prawnikiem. Brakuje jej zrozumienia i zdolności do osądu. Brakuje jej mocy do zassania do przeczucia (intuicji) tego, co nienamacalne i co leży w społecznym doświadczeniu. Mimo to nabycie techniki jest w przypadku prawa niemalże niemożliwe bez poświęcenia wpierw części swojego człowieczeństwa”.
Sam uważał się nie za filozofa, lecz za „realistę” w sensie osoby, która przedstawia rzeczy takimi, jakie one w rzeczywistości są. Zarzuty kierowane pod swoim adresem określał jako „burzę w szklance wody” oraz nieporozumienie biorące się z braku uważnego zaznajamiania się z jego poglądami, jakie wyrwano z szerszego kontekstu, w jakim zostały one przez niego wyrażone.
Wybrana bibliografia Główne dzieła Karla Nickersona Llewellyna to: The Bramble Bush. Some Lecture on Law and its Study (1930, po raz drugi wydane w 1951 pod tytułem „The Bramble Bush. On Our Law and Its Study”) The Theory of Rules. Edited and with an Introduction by Frederick Schauer (wydane pośmiertnie w 2011).
Zobacz też Oliver Wendell Holmes