W 1571 opactwo Aldeneik zostało opuszczone. Od połowy X w. siostry Benedyktynki zastąpiła kapituła kolegiacka składająca się z kanoników. W obliczu zwiększającego się zagrożenia wybuchu wojny religijnej kanonicy znaleźli schronienie w obwarowanym mieście Maaseik. Zabrali ze sobą skarby kościelne z Aldeneik, w tym Kodeks Eyckensis, które umieścili w kościele św. Katarzyny.

Autorstwo mały|282x282px|Tekst folio z Kodekksu B Przez kilkaset lat panowało przekonanie, że Kodeks Eyckensis został napisany przez Harlindis i Relindis, pierwsze, a później kanonizowane, opatki opactwa Aldeneik. Ich żywot został zapisany w IX w. przez lokalnego księdzaAbbaye d’Aldeneik, à Maaseik, in Monasticon belge, 6, Province de Limbourg, Lüttich, 1976, S. 87.. W spisanym tekście jest wzmianka o tym, że Harlindis i Relindis były także autorkami księgi liturgicznej. W IX w. coraz większego znaczenia nabierał kult relikwii świętych sióstr. Polegał on na czczeniu Kodeksu Eyckensis, który wywoływał głębokie uwielbienie jako dzieło stworzone przez same: Harlindis i Relindis.