22 grudnia 1934 ogłoszono jego przeniesienie do 23 Dywizji Piechoty w Katowicach na stanowisko oficera taborowego. Od 1938 w 6 pułku ułanów Kaniowskich. Z dniem 31 sierpnia 1938 został przeniesiony w stan spoczynku. W styczniu 1939 mieszkał we Lwowie przy ul. Tarnowskiego 11 m. 4.
W 1939 został aresztowany w niewyjaśnionych okolicznościach. Więziony we Lwowie. Wiosną 1940 zamordowany przez NKWD na Ukrainie. Figuruje na Liście Wywózkowej 072/1 z 1940, poz. 24 (ostatni transport).
Był żonaty i miał dwoje dzieci: Jerzego (ur. 7 kwietnia 1922) oraz Zofię (ur. 9 maja 1928).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5422 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 2 sierpnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani z Ukraińskiej Listy Katyńskiej
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne