Wkrótce ogłoszono także nową ordynację wyborczą, zgodnie z którą głosowanie na kandydatów do parlamentu miało być jawne, a zgłoszeni kandydaci musieli być zatwierdzeni przez administrację; król mianował także połowę senatorów.
Obowiązywanie konstytucji Aby zachować na zewnątrz pozory demokracji, utworzono dwie partie polityczne, w praktyce kontrolowane przez uzależniony od króla rząd. Dotkliwie represjonowano natomiast faktyczną, zdelegalizowaną opozycję, a w szczególności zwolenników federalistycznego ustroju państwa. Taka polityka rządu, mimo pokojowego charakteru postulatów opozycji, w szczególności internowanie jej przywódców, stanowiła pożywkę dla rozwoju organizacji separatystycznych, w szczególności chorwackich Ustaszy i Wewnętrznej Macedońskiej Organizacji Rewolucyjnej, które w 1934 roku doprowadziły do udanego zamachu na życie króla.
Śmierć monarchy nie zmieniła charakteru władzy, choć rządowi udało się uzyskać poparcie ze strony części wcześniejszych przeciwników. Jednak nadal istniała silna opozycja, która w wyborach 1938 roku uzyskała aż 44,9% głosów. To, oraz zmiany sytuacji międzynarodowej ostatecznie doprowadziło w sierpniu 1939 roku do ugody między rządem a Chorwatami, na mocy którego utworzono autonomiczną Banowinę Chorwacji.