Wzniesiono nowoczesną pralnię chemiczną i postawiono kostnicę.
Szpital Moviusa w latach 1930–1945 W 1930 r. szpital składał się z sześciu pawilonów: męskiego, kobiecego, zakaźnego, administracyjnego, pralni z komorą dezynfekcyjną i pawilonu anatomopatologicznego. Szpital miejski zatrudniał tylko trzech lekarzy, 23 pielęgniarki i 17 salowych. W 1937 r. istniały jeszcze dwa budynki Mövius Hospital – w miejscu obecnego parkingu obok kościoła św. Ducha. W czasie II wojny w Stargardzie szpital Moviusa funkcjonował na potrzeby miasta i wojska.
Historia polskiego szpitala po 1945 Działania wojenne spowodowały częściowe zniszczenie niektórych budynków szpitala Moviusa. Zbombardowany został budynek administracyjny oraz apteka szpitala Moviusa. Uległy zniszczeniu Miejski Szpital Dziecięcy oraz Położniczo-Ginekologiczny. Od 5 marca 1945 r. szpital przy ul. Wojska Polskiego był w dyspozycji Armii Czerwonej i dopiero w sierpniu 1946 r. Armia Radziecka przekazała ten szpitalny obiekt dla władz polskich.