Urządzono izbę przyjęć, przebudowano blok operacyjny, zorganizowano oddział okulistyczny, ponadto wyremontowano pralnię, wymieniono instalację elektryczną, centralnego ogrzewania i wodno-kanalizacyjną, wybudowano kotłownię. W 1958 r. wykonano kapitalny remont pawilonu zakaźnego oraz remont w oddziale wewnętrznym. Przebudowano przy ówczesnej ulicy Świerczewskiego (obecnie ul. 11 Listopada) oddział gruźlicy płuc z 50 łóżkami. W kolejnych latach zorganizowano szkołę pielęgniarską w porozumieniu z PCK.
W 1960 r. szpital przyjął 6102 osób, przeprowadzono 738 zabiegów operacyjnych, odbyło się 924 porodów. W 1961 r. szpital zatrudniał 285 pracowników, w tym 35 lekarzy, 105 pielęgniarek i położnych, 80 salowych, 50 osób obsługi gospodarczej, 15 osób administracji oraz dysponował 395 łóżkami dla chorych. W latach 1961–1965 powstał nowy pawilon ginekologiczno-położniczy, dysponujący 80 łóżkami. Szpital był wówczas największym szpitalem powiatowym na terenie województwa szczecińskiego i cały czas się rozwijał, zwłaszcza dzięki staraniom zastępcy dyrektora ds. administracyjnych Zofii Białek.