Melecjusz, nazwisko świeckie Pavlović (ur. 1776 we Vrbavie, zm. 1833) – serbski biskup prawosławny, w latach 1831–1833 pierwszy zwierzchnik autonomicznej metropolii belgradzkiej, uczestnik drugiego powstania serbskiego.
Życiorys Pochodził ze wsi Vrbava. Do monasteru wstąpił przed r. 1810Đ. Slijepčević, Istorija..., s. 318., w marcu tego rokuĐ. Slijepčević, Istorija..., s. 319. został przełożonym monasteru VraćevšnicaĐ. Slijepčević, Istorija..., s. 306.. Nie brał udziału w pierwszym powstaniu serbskim, przyłączył się natomiast do drugiego i odznaczył się w bitwach pod Ljubiciem i Paležem. Dzięki osobistej odwadze zyskał szacunek Miłosza Obrenovicia, który w 1818 mianował go osobistym spowiednikiem serbskiej rodziny książęcej. Z czasem Melecjusz został także jego doradcą, początkowo w sprawach religijnych, a później także ogólno politycznych. W 1823 Miłosz powierzył mu organizację państwowego systemu szkółĐ. Slijepčević, Istorija..., s. 320..