Gdy książę Miłosz Obrenović porozumiał się w sprawie utworzenia autonomicznej metropolii belgradzkiej z patriarchą konstantynopolitańskim, wskazał Melecjusza jako najodpowiedniejszego kandydata. Rekomendując Melecjusza do przyjęcia chirotonii biskupiej Miłosz nazwał go najuczciwszym, najzdolniejszym i najbardziej szanowanym wśród serbskich duchownych. Melecjusz został wyświęcony na biskupa przez patriarchę konstantynopolitańskiego 18 sierpnia 1831. Rok później autonomia metropolii belgradzkiej została potwierdzonaĐ. Slijepčević, Istorija..., s. 317.. W tym momencie był już poważnie chory.
Melecjusz podczas sprawowania urzędu ustalił podział administracyjny metropolii na eparchie i zorganizował kancelarię metropolitalną. Zabronił wykonywania w belgradzkim soborze śpiewu cerkiewnego w języku greckim, starał się o utworzenie drukarni w Belgradzie; sam rezydował w KragujevcuĐ. Slijepčević, Istorija..., s. 321.. Według Radomira Popovicia w ostatnim okresie sprawowania urzędu doszło do sporu między nim a księciem MiłoszemR. Popović, Serbian..., s. 58..
Zmarł w 1833.
Przypisy
Bibliografia R. Popović, Serbian Orthodox Church in History, Academy of Serbian Orthodox Church for Fine Arts and Conservation, Belgrade 2013. Đ. Slijepčević,Istorija Srpske Pravoslavne Crkve, t. II, JRJ, Beograd 2002.
Kategoria:Urodzeni w 1776 Kategoria:Zmarli w 1833 Kategoria:Metropolici belgradzcy