W czerwcu 1927 został przydzielony do Departamentu Inżynierii Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisko kierownika Referatu Regulaminów. W lipcu 1929 został przeniesiony do 2 pułku łączności w Jarosławiu na stanowisko dowódcy batalionu. We wrześniu 1930, po rozwiązaniu pułku, został dowódcą 6 batalionu telegraficznego. W marcu 1932, po rozformowaniu dotychczasowego 6 batalionu telegraficznego, został przeniesiony do 13 Dywizji Piechoty w Równem na stanowisko szefa łączności. Był tam członkiem Związku Legionistów Polskich. W czerwcu 1934 został przeniesiony do Kadry 2 batalionu telegraficznego w Krasnymstawie na stanowisko komendanta, a z dniem 1 grudnia tego roku do Szkoły Podchorążych Inżynierii na stanowisko dyrektora nauk. W 1936 został zarządcą Głównej Składnicy Łączności w Warszawie. W 1937 lub 1938 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1939 jako major stanu spoczynku był „przewidziany do użycia w czasie wojny”.