W 1892 roku król utworzył ministerstwo spraw wewnętrznych, powierzając jego kierownictwo swojemu bratu. Przed nowym urzędem postawiono zadanie przejęcia całości władzy spoczywającej do tej pory w rękach wasalnych książąt. Znaczne poszerzenie aparatu administracji publicznej pociągało za sobą znaczne koszty, co doprowadziło do reorganizacji systemu podatkowego. W 1887 roku podjął on działania ograniczające hazard i handel opium, i zmierzał do zniesienia niewolnictwa na terenie królestwa. Kolejne dekady poświęcono na tworzenia nowoczesnego, opartego na zachodnich standardach systemu edukacyjnego oraz budowanie wspólnej dla wszystkich mieszkańców Syjamu tożsamości narodowej.
Po nieoczekiwanej śmierci króla Chulalongkorna 23 października 1910 roku oficjalnie potwierdzono wstąpienie na tron księcia Vajiravudha, który rządził przez blisko 15 lat jako Rama VI. Vajiravudh właściwie przez cały czas swego panowania pozostawał w cieniu swego wielkiego poprzednika. Przy okazji pierwszego spotkania z poddanymi zwrócił on uwagę na potrzebę jedności narodowej i w krótkiej formie przedstawił zarys tego, co w jego opinii miało się stać fundamentem tajskiego nacjonalizmu: idee narodu, religii i króla. Kładł nacisk na nacjonalizm i militaryzm, m.in.