Wejście w życie postanowień rozlicznych umów prawno-międzynarodowych zawieranych w drugiej połowie XIX wieku przez rząd w Bangkoku z mocarstwami kolonialnymi stanowiło moment przełomowy w historii kraju. Z perspektywy czasu można przyjąć, że za cenę częściowego zrzeczenia się swojej suwerenności Królestwu Syjamu udało się utrzymać jako jedynemu państwu w całym regionie przynajmniej formalną niepodległość. Ostatecznie okazało się też, że polityczne ustępstwa rządu w Bangkoku były znikome, a skutki klauzul gospodarczych zawieranych porozumień szybko zaczęły przynosić krajowi niespodziewane korzyści gospodarcze i cywilizacyjne.

Reformy z końca XIX i początku XX wieku Proces ostrożnych reform politycznych i śmiałego otwierania się kraju na świat zewnętrzny częściowo zahamowała przedwczesna śmierć Mongkuta w 1869 roku. Na tron wstąpił jego syn – młodziutki książę Chulalongkorn, który po uzyskaniu dorosłości podjął się reformowania systemu administracyjnego państwa i zaciśnienia kontroli nad peryferyjnymi prowincjami.