Prorocy wspólnoty postanowili udać się do Argentyny do Buenos Aires gdzie w 1930 roku zamieszkał znajomy z czasów zielonoświątkowych Wasyl Tierebiej. Prorocy zabrali ze sobą czwórkę dzieci Olgi oraz wspólne pieniądze „Nowego Jeruzalem”. Wiernym oznajmili, że zostali wysłani do innego kraju, aby tam prowadzić dalszą działalność. Dzięki pomocy Tierebieja zamieszkali oni w Argentynie gdzie żyli samotnie i w biedzie. Gdy około 1955 roku Iwan Muraszko zachorował Olga Kirylczuk nakłoniła wyznającego poglądy zielonoświątkowe Tierebieja by odtąd on ciął rany na jej ciele. Wyrażając zgodę stał się on „ostatnim apostołem Syjonu” Pierwogo Zowu. Iwan Muraszko zmarł prawdopodobnie w roku 1958, a Olga Kirylczuk parę miesięcy po nim.

Rozdzielanie Po opuszczeniu wspólnoty przez „proroków Syjonu” jej członkowie zaczęli się rozjeżdżać z Zareczycy. Przewodnictwo nad grupą pozostałą w „Nowym Jeruzalem” przejął Jakub Lemieza, „Prawitiel Syjonu”. We wspólnocie pozostało też dwóch synów Olgi Kirylczuk należących do „Rodu Ofiary” – najstarszy Michaił oraz najmłodszy Ananij. Wkrótce doszło do podziału w grupie gdy Michaił Kirylczuk sprzeciwił się zabiciu krowy przeznaczonej na ofiarę przez Lemiezę.