W roku 1936 prorocy Olga Kirylczuk i Iwan Muraszko zaczęli zwoływać wiernych syjonistów do chutoru Zareczyca celem budowy „Nowego Jeruzalem” w miejscu gdzie Olga i jej dzieci zostali cudownie uwolnieni z pożaru. Wierni sprzedawali swoje gospodarstwa i dobytek zostawiając tylko krowy na mleko i konie do orki. Pieniądze deponowano we wspólnej kasie, za którą zakupiono parę hektarów ziemi w pobliskiej wsi Kidry. W miejsce budowy Nowego Jeruzalem zjechało się według relacji ponad 700 osób. Olga Kirylczuk i Iwan Muraszko wraz z rodziną „Prawitiela” Lemiezy mieszkali w skromnej chacie, wierni zaś w stajni gdzie poszczególne rodziny byli pooddzielane od siebie płóciennymi zasłonami. Stworzono komunę, w której wkrótce ze względu na panujące trudne warunki pojawiła się epidemia korosty (prawdopodobnie wywołana przez świerzb). W 1938 w komunie doszło do epidemii tyfusu lub innej choroby zakaźnej. Zaczęły umierać dzieci i osoby najsłabsze. W efekcie władze państwowe zarzuciły muraszkowcom próbę zaszczepienia komunizmu na polskich ziemiach i nakazały w marcu 1938 roku Oldze Kirylczuk i Iwanowi Muraszce opuścić kraj w trybie 24 godzinnym.