Gustaw Auscaler (ur. 31 maja 1917 w Warszawie, zm. 10 listopada 1965 w Izraelu) – polski prawnik-karnista pochodzenia żydowskiego, działacz komunistyczny, w okresie stalinizmu sędzia Sądu Najwyższego oraz rektor Wyższej Szkoły Prawniczej im. Teodora Duracza.
Życiorys Należał do Komunistycznego Związku Młodzieży Polski. W czerwcu 1946 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, a następnie do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1947 do 1948 był członkiem Komitetu Miejskiego PPR w Bielsku-Białej (wchodził też w skład egzekutywy tego komitetu). W 1947 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. W grudniu 1948 został skierowany przez KC PPR do pracy w prokuraturze. Od 1948 do 1949 był wiceprokuratorem Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie, a jednocześnie I sekretarzem POP PZPR przy Sądzie Apelacyjnym w Krakowie. W okresie tym przewodniczył także oddziałowi Zrzeszenia Prawników Polskich w tym mieście. Od października 1949 do września 1950 pełnił funkcję zastępcy dyrektora Departamentu Nadzoru Prokuratorskiego w Ministerstwie Sprawiedliwości. W 1949 został lektorem Komitetu Warszawskiego, a od 1951 był lektorem KC PZPR.