W pobliżu ustawiono budynek akumulatorowni (pozbawiony wyposażenia, zdewastowany), który z uwagi na układ torowy, nie mógł zostać zintegrowany z nastawnią, wykonawczą Gn-11 (z około 1941–1942) - modelowy przykład nastawni realizowanych w myśl programu „Otto” - prostokątna (6,1 x 11,8 m), kryta dachem czterospadowym z dachówkami ceramicznymi. Zawiera kotłownię. Przeszklona na całej długości elewacji północnej, a także częściowo wschodniej i zachodniej. Posiada podłogi odchylone od osi pionowej ku południowi. Zawiera nastawnicę mechaniczną (VS) i aparat blokowy. Całe wyposażenie jest z okresu budowy, dysponującą Gn-B z siłownią i akumulatorownią i rozrządową Gn-12 z siłownią i akumulatorownią - pierwsza z 1942, a druga z około 1942-1943 (prawie identyczne ale przeciwstawne). Obiekty trójkondygnacyjne, prostokątne (5 x 10,9 m/4,8 x 11,1 m, skrzydło - 4,8 x 12,6 m) o niespotykanej formie dużej nastawni z niskim, wąskim skrzydłem akumulatorowni i siłowni. Skrzydło mieściło też toaletę, warsztat i przedsionek. Zawierały nowoczesne elektromechaniczne nastawnice wielorzędowe (zachowana w Gn-B - czterorzędowa, firmy VS). Zachował się też zespół prądotwórczy 9 KM firmy Güldner Motoren-Werke w Gn-B. Wyposażenie jest kompletne, unikalne, całkowicie z epoki.