Zofia z Turyngii (Zofia Brabancka, niem. Sophie von Brabant, Sophie von Thüringen, ur. 20 marca 1224 na zamku Wartburg, zm. 29 maja 1275 w Marburgu) – córka św. Elżbiety z Turyngii, księżna Brabancji, żona Henryka II, matka Henryka I Dziecię, pierwszego landgrafa Hesji i założyciela dynastii heskiej.
Dzieciństwo Zofia z Turyngii urodziła się 20 marca 1224 roku na zamku Wartburg w Turyngii, siedzibie dynastii Ludowingów. Jej rodzicami byli: Ludwik IV Święty, landgraf Turyngii i palatyn saski oraz święta Elżbieta z Turyngii, córka króla Węgier Andrzeja II. Jej bratem był Herman II, siostrą bł. Gertruda z Altenbergu, wujenką bł. Salomea, a siostrami wujecznymi: święta Kinga i bł. Jolenta.
mały|lewo|Zofia z Turyngii wraz z matką i rodzeństwem opuszcza Wartburg Po śmierci ojca, w drodze na wyprawę krzyżową, 11 września 1227 roku, Zofia została wraz z matką, bratem i właśnie narodzoną siostrą, zmuszona przez stryja, Henryka Raspe, który ogłosił się regentem w imieniu czteroletniego Hermana II, do opuszczenia Wartburgu. Rodzina schroniła się wpierw u ubogich poddanych w Eisenach, a na wiosnę 1228 w opactwie benedyktynek w Kitzingen, którego ksienią była m. Mechtylda, ciotka Elżbiety, siostra świętej Jadwigi Śląskiej.