opracowaniem projektu zajęli się M.K. Piatnickyj (ukr. М.К. П'ятницький) oraz M.I. Barysznykow (ukr. М.І. Баришников). Budowa funikularu trwała od 1902 do 1905 roku. Uroczyste otwarcie odbyło się 20 maja 1905 rokuОткрытіе Михайловскаго механическаго подъема въ Кіевѣ / Кіевлянинъ. – 1905. – № 126. – 8 мая. – С. 2, 3., chociaż pasażerów zaczęto przewozić dopiero z 21 majaСо вчерашнего дня, 8 мая, Михайловскій механическій подъемъ городской желѣзной дороги открытъ для движенія публики // Кіевлянинъ. – 1905. – № 127. – 9 мая. – С. 2.. Trasa przebiegała 200 metrów w górę. Na samym początku dzięki funikularowi można było dotrzeć z Wołodymyrśkiej hirki do ulicy Borycziw Tik (ukr. вулиця Боричів Тік). Funikular otrzymał nazwę elektrycznej linowo-terenowej kolejki św. Michała Archanioła, gdyż znajdował się tuż obok Monastyru św. Michała Archanioła o Złotych Kopułach.
Trasa kolejki początkowo była krótsza o 38 metrów. Na ulicy Ołeksandriwśkiej (ukr. вулиця Олександрівська) – dzisiaj ulica Piotra Sahajdacznego (ukr. вулиця Петра Сагайдачного), gdzie teraz znajduje się ostatnia stacja, niegdyś znajdowały się prywatne siedziby, z właścicielami których nie udało się osiągnąć porozumienia.