W 1971 otrzymał stopień naukowy doktora nauk rolniczych w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie po obronie rozprawy Wpływ wzrastających dawek nawożenia mineralnego azotem, fosforem i potasem oraz różnych terminów nawożenia mineralnego azotem na plon i wartość odżywczą porów (promotor: prof. dr hab. Jan Roman Starck)Akademia Rolnicza w Szczecinie w latach 1954–1979 (red. Marian Kubasiewicz). Wydawnictwo Akademii Rolniczej w Szczecinie, Szczecin 1979, s.261, 286.. W tej samej uczelni w 1977 na podstawie monografii Wpływ nawodnienia i nawożenia NPK Mg na plon i zawartość składników mineralnych w kapuście, buraku ćwikłowym i porze otrzymał stopień doktora habilitowanego. Od 1981 przez trzy lata był prodziekanem Wydziału Rolniczego. W 1984 przeniósł się do Wrocławia, gdzie na Akademii Rolniczej objął funkcję kierownika Zakładu Ogrodnictwa (późniejszej Katedry Ogrodnictwa). W 1990 uzyskał tytuł naukowy profesora. W latach 1993-1995 pełnił funkcję prorektora Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Od 1990 przez piętnaście lat był przedstawicielem Wydziału Rolniczego w senacie uczelniEugeniusz Kołota. Muzeum Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu (dostęp 22.08.2025). Od 1995 pracował na stanowisku profesora zwyczajnego.