Ubitą na sztywno pianę z białek łączy się z mieszaniną pozostałych składników i wylewa na patelnię z gorącym tłuszczem. Na wierzch wysypuje się rodzynki. Masę smaży się pod przykryciem, na wolnym ogniu, nie mieszając jej. Gdy spód placka zarumieni się, należy porozrywać go za pomocą pary widelców na kawałki, następnie poodwracać je (lub odwrócić cały omlet przed podzieleniem) i dosmażyć z obu stron. Inny sposób przygotowania polega na krótkim podsmażeniu omletu na patelni bez przykrycia, następnie upieczeniu w piekarniku (w tej samej patelni), a w końcu podzieleniu na części i dosmażeniu z obu stron.
Omlet cesarski konsumuje się na gorąco, zaraz po przyrządzeniu. Przed podaniem należy obsypać go obficie cukrem pudrem i, opcjonalnie, cynamonem. Jako dodatek podaje się tradycyjnie śliwkowy sos . Może to być też mus żurawinowy lub jabłkowy, duszone owoce etc.
Cesarz Franciszek Józef I Wedle tradycji, niekoniecznie pokrywającej się z opinią historyków, potrawa ta otrzymała swoją nazwę na cześć cesarza () Franciszka Józefa I (1830–1916). Miała być przysmakiem tego władcy. Kaiserschmarrn był jednym ze specjałów założonej w 1832 roku cesarsko-królewskiej w Bad Ischl, gdzie Franciszek Józef I często bywał.