Po wojnie, w latach 1945–1948 był dyrygentem Orkiestry i Teatru Marynarki Wojennej w Gdyni. W tym okresie skomponował dla potrzeb Marynarki Wojennej kilka marszy wojskowych oraz 20 piosenek marynarskich, które wydano drukiem. Dyrygował również Miejską Orkiestrą Symfoniczną w Gdyni oraz wielokrotnie prowadził koncerty symfoniczne w Filharmonii Bałtyckiej i Filharmonii Krakowskiej.
W latach 1949–1952 był dyrygentem Opery Poznańskiej oraz asystentem prof. Waleriana Bierdiajewa w klasie dyrygentury w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu. Pod jego kierownictwem muzycznym w Operze Poznańskiej zrealizowano: Traviatę G. Verdiego, Pawia i dziewczynę T. Szeligowskiego, Pory roku P. Czajkowskiego, Suitę hiszpańską E. Granadosa. Dyrygował premierami baletu Swantewit P. Perkowskiego i opery Bunt Żaków T. Szeligowskiego (ta ostatnia została nagrana dla Polskiego Radia). W tych samym okresie gościnnie występował na koncertach symfonicznych w Filharmonii Poznańskiej i Filharmonii Krakowskiej.
W latach 1952–1954 dyrygował w Operze Śląskiej w Bytomiu. Jego działalność w tej placówce zaznaczyła się m.in. kierownictwem muzycznym przedstawień Madama Butterfly G. Pucciniego i Sprzedanej narzeczonej B. Smetany.