Problemy powodowane przez jemiołę stają się szczególnie istotne dla gatunków osłabionych zmianami warunków klimatycznych takich jak sosna zwyczajna.
Zmienność thumb|Jemioła pospolita rozpierzchła W Polsce występują trzy podgatunki: Jemioła pospolita typowa (Viscum album L. ssp. album) – owoc biały i kulisty, pestka trójgraniasta lub sercowata. Rośnie na drzewach liściastych, ale nie wszystkich. Najczęściej i najobficiej porasta topole i brzozy, rośnie także na lipach, robiniach akacjowych, klonach, jabłoniach, gruszach, jarzębinach. Rzadko rośnie na buku zwyczajnym, jesionie wyniosłym, rodzimych gatunkach dębów (czyli dębie szypułkowym i bezszypułkowym). Jemioła pospolita rozpierzchła (V. album ssp. austriacum (Wiesb.) Volim., syn. V. austriacum Wiesb. ex Dichtl, V. laxum Boiss. & Reut.) – owoc żółty z eliptyczną pestką. Liście znacznie węższe niż w podgatunku typowym oraz żółto-zielone. Rośnie na sosnach, rzadziej na modrzewiach i świerkach. W Polsce podgatunek bardzo rozprzestrzenia się od drugiego dziesięciolecia XXI wieku. Jemioła pospolita jodłowa (V. album ssp. abietis (Wiesb.) Abrom, syn. V. abietis Fritsch) – owoc jajowaty i biały, z eliptyczną pestką. Liście większe – do 8 cm długości i 3 cm szerokości. Rośnie tylko na jodłach.