Chrzest Litwy trwał od końca XIV wieku do początków XV wieku, jednak religia pogan przetrwała następne dwa stulecia, stopniowo tracąc swój wpływ i jednorodność. Protestantyzm, który był rozpowszechniany w Prusach przez Albrechta Hohenzollerna, zakładał głoszenie kazań w ojczystym języku wiernych, a nie po łacinie. Książę Albrecht założył Uniwersytet Albertyna w Królewcu, gdzie wykładano w językach krajów sąsiednich oraz gdzie drukowano pierwsze książki w tych językach. Ostatnie koncepcje pogaństwa przetrwały aż do początku XIX wieku. Jednak wiedza na ten temat była przekazywana ustnie, zgodnie z tradycją, a sami wyznawcy nie spisywali tych informacji. Wierzenia były opisywane głównie przez osoby spoza kręgu wyznawców.
thumb|left|upright|Bogini Milda autorstwa Kazimierza Alchimowicza (1910) namalowana w stylu antycznym, Muzeum Narodowe w Warszawie.
Choć religia pogańska wymarła na Litwie o wiele później niż w jakimkolwiek innym kraju europejskim, informacje dotyczące mitologii litewskiej są niespójne i często późno odkryte. Zainteresowanie litewskimi wierzeniami zaczęło wzrastać w XIX wieku, kiedy zbiór opowiadań został skompletowany.