Dzwon Święty Wojciech (Wielki Wojciech) – największy i najsłynniejszy dzwon bazyliki prymasowskiej w Gnieźnie, rozbrzmiewa w czasie corocznych uroczystości odpustowych ku czci św. Wojciecha, a także przy wyjątkowych uroczystościach kościelnych i państwowych. Znajduje się w dzwonnicy przykatedralnej.
Historia thumb|Rycina dzwonu Święty Wojciech z ok. 1920 roku Pierwszy dzwon Święty Wojciech został odlany w Moskwie, skąd w 1618 roku przywiózł go na Litwę, wraz z innymi łupami wojennymi, królewicz Władysław, syn Zygmunta III Wazy. Pod wpływem gnieźnieńskiego proboszcza, ks. Andrzeja Szołdrskiego przyszły król postanowił przeznaczyć dzwon dla katedry gnieźnieńskiej. Ksiądz Szołdrski zajął się techniczną stroną przewozu obiektu – spławił go Niemnem do Tylży, gdzie został załadowany na statek kupiecki, który przewiózł dzwon do Gdańska. Następnie krypą przetransportowano go Wisłą i Brdą do Bydgoszczy, skąd furmankami drogą lądową dostarczono w 1621 roku do Gniezna. Dzwon Wojciecha umieszczono w zbudowanej w 1616 roku dzwonnicy (wzniesionej po pożarze miasta, który miał miejsce trzy lata wcześniej), gdzie były już cztery dzwony, odlane przez Jana z Pułtuska z kruszców stopionych przez ogień. W 1638 roku cztery mniejsze dzwony przeniesiono do odbudowanej wieży katedralnej.