Górna część tych płaszczyzn (ponad głowami baranów) jest dość typowa, aczkolwiek bardzo starannie wycinana; jedynym odstępstwem od tego geometrycznego wzoru jest umieszczenie wśród wycięć maleńkiej, opatrzonej wszakże dzióbkiem i oczkiem, sylwetki patrzącej w dół kaczki (nawiązuje to do ornamentyki naczyń z południa Chin, które często stosowały ptasie motywy na takich krawędziach). W dolnej części, typowe dla shangowskiej ornamentyki „pierzaste” wzory służą jako wyobrażenie futerka na baranich nogach – równocześnie, kopyta mają realistycznie zaznaczone wcięcie. Elementy konwencjonalne, jak pokrywający całe naczynia delikatny relief geometryczny, mieszają się z nowatorskimi – jak przedstawienia wysokich, czubatych ptaków zdobiących baranie barki.
Naczynie reprezentuje niesłychanie wysoki poziom sztuki odlewniczej. Zostało wyprodukowane z użyciem typowej dla wczesnochińskiego odlewnictwa metody wieloczęściowej formy, która umożliwiała nie tylko tworzenie dużych, ale także bardzo plastycznych odlewów. Niewielkie, przestrzenne elementy można było wykonać osobno i następnie zamontować w głównej formie, przed odlewem głównego korpusu. W tym przypadku cztery głowy smocze, uszy i rogi baranów zostały wcześniej sporządzone (łącznie 20 drobnych elementów).