Pisarka zmarła w 1978 w Wilnie, a pochowano ją na Wzgórzu Pisarzy na cmentarzu na Antokolu.
Dzieła Najbardziej znana powieść pisarki, Aukštujų Šimonių likimas, przedstawia losy rodziny Šimoniai od XVIII do XX wieku w niezależnych odcinkach. Początkowo silna i dobrze prosperująca rodzina zaczyna słabnąć, próbując stawiać opór niemieckim kolonistom. Rodzina traci swój majątek, kulturę etniczną i tożsamość Šilbajoris, R.: A Short History of Lithuanian Literature, strony: 103–104 (2002).. Wątki historyczne nie stanowią autentycznych wydarzeń – są wytworem wyobraźni autorki podsycanej przez romantyczne rekonstrukcje. Autorka przekazuje wiele informacji dotyczących etnografii i starych zwyczajów, a czyni to w najmniejszych szczegółach. Kiedy język i obyczaje Litwinów nieuchronnie i stopniowo zanikają pod naciskiem bezwzględnych Niemców, walka pomiędzy dwiema kulturami nabiera aury fatalistycznej. Choć negatywny ich koniec jest nieunikniony, sytuacja z każdym krokiem wydaje się coraz bardziej bolesna i przykra.