Zdzisław Jarosz (ur. 1 lipca 1932 w JastrzębiejLeszek Garlicki Zdzisław Jarosz – życiorys i twórczość naukowa, w: Konstytucja – wybory – parlament. Studia ofiarowane Zdzisławowi Jaroszowi, wyd. Liber, Warszawa 2000, s. 7-8, zm. 3 kwietnia 2022) – polski prawnik, doktor nauk prawnych, emerytowany docent Uniwersytetu Warszawskiego, specjalista w zakresie prawa konstytucyjnego.
Życiorys W 1953 ukończył studia prawnicze I stopnia na Uniwersytecie Łódzkim, w 1954 studia magisterskie z zakresu prawa na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Jeszcze w czasie studiów, w 1954 został zatrudniony na macierzystym wydziale w Katedrze Prawa Państwowego. Tam też w 1964 uzyskał stopień doktora nauk prawnych i zatrudniony jako adiunkt, a w 1968 powołany na stanowisko docenta. W latach 1978–1981 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Prawa i Administracji UW, a w latach 1987–1990 dyrektora Instytutu Nauk o Państwie i Prawie na tym wydziale. Przez wiele lat był kierownikiem Zakładu (później Katedry) Prawa Konstytucyjnego. Był promotorem czterech rozpraw doktorskich (Janusz Mordwiłko, Stanisław Bożyk, Grzegorz Kryszeń - w 1989 i Marek Czarzasty). Był również wykładowcą na uniwersytetach w Paryżu, Poitiers i Hawrze. Uczestniczył w trzech Światowych Kongresach Konstytucjonalistów (1987, 1991, 1999).