Orfeusz i Eurydyka – obraz angielskiego malarza Frederica Leightona, znajdujący się w zbiorach londyńskiego Leighton House Museum (nr inw. VIII-2625).
Geneza Tematyka obrazu została zaczerpnięta z Metamorfoz Owidiusza. Opisany epizod opowiada o Orfeuszu i jego miłości do Eurydyki. W dniu ich ślubu kobieta zmarła od ukąszenia węża. Orfeusz zrozpaczony udał się do podziemi, by wyprosić u Hadesa i Persefony przywrócenie życia ukochanej. Gdy stanął przed obliczem władcy podziemnego świata, zaczął wygrywać na lirze pieśń o powodach swojego przyjścia i miłości do Eurydyki. Jego słowa wzruszyły i poruszyły bogów i wszystkich mieszkańców krainy:
Opis obrazu W większości, we wcześniejszych przedstawieniach, artyści ukazywali moment odzyskania Eurydyki przez Orfeusza (tak jak na obrazie Rubensa, Jacopo Vignali) czy ponownej utraty: Michel Martin Drolling (1820), George Frederick Watts (1860), Giovanni Antonio Burrini (1695). Frederic Leighton, być może zainspirowany pracą Ary Scheffera z 1814 roku, wybrał moment niejako pośredni: zakochany Orfeusz stęskniony za widokiem ukochanej wyprowadza dziewczynę z podziemi. Eurydyka podąża za ukochanym, ale ten pragnie upewnić się, że ona wciąż za nim idzie;