thumb|240px|Porwanie Sabinki Galeria Sztuki Polskiej XIX wieku w Sukiennicach Piotr Bazyli Wójtowycz (ur. 10 czerwca 1862 w Przemyślu, zm. około 10 czerwca 1938 we Lwowie) – rzeźbiarz i medalier związany ze Lwowem, zwany naszym lub lwowskim Fidiaszem.
Biografia mały|Święty Florian na frontonie budynku straży pożarnej we Lwowie, ul. Pidwalna 6. Napis: WOJTOWICZ P. FECIT Urodził się w Przemyślu, w ubogiej, rusińskiej rodzinie greckokatolickiej jako syn miejskiego stróża. W młodości zarabiał jako snycerz w Przemyślu, Krakowie i Lwowie. We Lwowie w 1882 roku rozpoczął naukę rzeźbienia w marmurze u Leonarda Marconiego, który wysłał młodego artystę na studia. Od 1883 r. Wójtowicz studiował w wiedeńskiej Akademii Sztuk Pięknych. Głównym jego mecenasem był książę Jerzy Czartoryski, który przyznał młodemu rzeźbiarzowi stypendium w wysokości 18 złotych reńskich miesięcznie. Wójtowicz uczył się w warsztacie , a ten zlecił mu wykonanie konnych pomników feldmarszałków składających się na kompleksowy pomnik Marii Teresy na placu przy Ringu. Akademię Sztuk Pięknych ukończył w 1890 roku.