Wagony o numerach taborowych 142, 144, 146, 148, 150, 152, 154 i 156 były doczepami czynnymi, co oznacza, że nie posiadały ani pantografu, ani kabiny motorniczego, przez co mogły być eksploatowane wyłącznie jako wagony doczepne. Składy złożone z wagonu silnikowego i doczepnego skierowano do obsługi okrężnej linii nr 6. Dzięki znacznej mocy silników składy tramwajów Pionier mogły regularnie kursować na trasie wraz z pojedynczymi wagonami dwu- lub czteroosiowymi.
Tramwaje typu Pionier kursowały początkowo na jednokierunkowej linii nr 2 (w 1962 r. przemianowanej na 1), linii nr 3 (w 1962 r. przemianowanej na 2), okrężnej linii nr 5 (w 1962 r. przemianowanej na 7) oraz na linii nr 6. Wagony typu Pionier łączono także w składy z dostarczonymi w 1961 r. z Bukaresztu tramwajami typu R.4. Tworzono także składy trójwagonowe, złożone z jednego wagonu silnikowego i dwóch doczep, przy czym jako wagony doczepne wykorzystywano ostatnie, kursujące jeszcze wagony typu C lub wagony typu AII.