Wstąpił na Wydział Architektury Politechniki Gdańskiej, gdzie jego profesorami byli m.in. Jan Kilarski prowadzący zajęcia z wyglądu dawnego Gdańska, po wojnie znajdującego się w stanie ruiny oraz Jan Borowski i Władysław Lam. Studia ukończył w 1951. Po ukończeniu studiów włączył się w ruch odbudowy Gdańska ze zniszczeń wojennych i wkrótce został jednym z naczelnych projektantów w Miastoprojekcie. Jego projekty wpisywały się w nurt „rekonstrukcji kreatywnej”, to jest nie odtwarzały kamienic w ich przedwojennej formie, a w wersji zidealizowanej. Stworzył projekty budowy i odbudowy 104 kamienic, w tym około 90 w obrębie gdańskiego Głównego Miasta. Wśród nich m.in. koncepcję odbudowy i dostosowania do celów muzealnych Domu Uphagena, projekty trzech kamienic przy ulicy Mariackiej, a także projekty m.in. hali targowej przy Targu Siennym, gospody pod Wielkim Młynem i Domu Młynarza. W tym okresie stworzył także plan zagospodarowania gdańskiego Głównego Miasta i Śródmieścia (Plan Szczegółowy Zagospodarowania Śródmieścia Gdańska), który obowiązywał przez kilkadziesiąt lat.