Początkowo uczestniczył w wyburzaniu pozostałości architektury XIX-wiecznej jako reliktów pruskiego panowania nad Gdańskiem. W latach 80. i 90. powrócił w swoich projektach do form historyzujących, a powojenne wyburzenia zachowanych budynków ze względu na ich konotacje nazwał największym błędem w dziejach sztuki. Do jego projektów historycyzujących należy m.in. 12 kamienic w kompleksie „Stągiewna” na Wyspie Spichrzów oraz siedziba gdańskiego oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia przy Podwalu Staromiejskim.

Stworzył także wiele projektów modernistycznych, m.in. budynek Domu Rzemiosła, siedziby Rolniczej Kasy Ubezpieczeniowej, pawilon handlowy przy Kartuskiej, wieżowiec Olimp, dom kultury na Oruni, czy kompleks biurowy Artus Park. Zaprojektował także 12-budynkowe osiedle punktowców w Gdańsku-Oruni i dziesięć budynków mieszkalnych na Osiedlu Społecznym w Gdańsku. Brał również udział w tworzeniu ogólnego planu zagospodarowania miasta Rumi. Przez pewien czas pełnił również funkcję przewodniczącego komisji ładu przestrzennego przy Radzie Dzielnicy Śródmieście.