Jesienią 1961 roku przeniósł się do Lublina, gdzie podjął pracę na Akademii Medycznej, gdzie objął posadę dyrektora Instytutu Pediatrii. W roku 1965 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, profesorem zwyczajnym został w roku 1972. Był jednym ze współzałożycieli Dziecięcego Szpitala Klinicznego. Na emeryturę odszedł 30 września 1989 roku. Zmarł w 1994 i 1 maja 1994 został pochowany na cmentarzu przy lubelskim kościele św. Agnieszki.
Opublikował 164 prace naukowe i był autorem rozdziałów w podręcznikach i monografiach. Uczestniczył w 50 zjazdach naukowych, wygłaszając ponad 100 referatów. Promował 40 doktorów medycyny, 11 jego współpracowników otrzymało tytuł profesora, a ponad 100 kształcących się pod Jego okiem lekarzy – pełną specjalizację pediatryczną. Uhonorowano go odznaczeniami państwowymi i resortowymi, a także orderami "Zasłużonego dla Lublina" i "Zasłużonego dla Lubelszczyzny" oraz odznaką "Przyjaciela Dziecka".
Jest patronem Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Lublinie oraz przylegającej do niego ulicy.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Pochowani na cmentarzu na Kalinowszczyźnie w Lublinie Kategoria:Polscy farmakolodzy Kategoria:Polscy pediatrzy Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Medycznego w Lublinie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Zmarli w 1994