Bangladesz prosił równocześnie również inne kraje i organizacje o pomoc, m.in. Australię, Kanadę i Europejską Wspólnotę Gospodarczą. Ostatecznie ZSRR zdecydował się przekierować 200 000 ton zboża, które Związek zakupił w USA i Kanadzie za gotówkę. Bangladesz miał zwrócić zboże z obiecanych i opóźnionych dostaw pomocowych z USA. Dostawy z ZSRR docierały do kraju między lipcem a październikiem 1973. USA jednak nie zgodziły się na taką zamianę i opóźniały dostawy, więc Bangladesz musiał rozliczyć się z ZSRR w inny sposób.
9 stycznia 1974 ambasador Bangladeszu spotkał się w Waszyngtonie z zastępcą sekretarza stanu i przekazał mu, że jego kraj coraz pilniej potrzebuje 2,2 miliona ton zbóż i 128 000 ton olejów jadalnych. Zaznaczył, że rezerwy walutowe kraju są na wyczerpaniu i prosi o dostawy w ramach programów pomocowych.