Publiczne wystąpienia na ten temat miał nawet premier.
Tło polityczne Niektórzy politolodzy upatrują klęskę głodu jako efekt uboczny polityki zagranicznej Stanów Zjednoczonych, które używały pomocy żywnościowej jako narzędzia wywierania presji na kraje nierozwinięte, aby te postępowały w polityce zagranicznej zgodnie z oczekiwaniami USA.
W ramach planowania na lata 1973–1974 rząd Bangladeszu przewidywał brak 2,2 miliona ton ziarna. Na spotkaniu w Waszyngtonie 1 sierpnia 1973 Bangladesz zgłosił zapotrzebowanie na 300 000 ton zbóż z dostawą na listopad–grudzień tego samego roku. Sekretarz stanu William Rogers naciskał przy tym, aby Bangladesz wycofał się z procesu 195 Pakistańczyków oskarżonych o zbrodnie wojenne w czasie wojny o niepodległość.
30 sierpnia Bangladesz przypomniał w US Aid o swoim zapotrzebowaniu, zaznaczając, że rosnące ceny osłabiły jego siłę nabywczą, i prosi o jak najszybsze dostawy w ramach programu pomocowegoUS PL 480 Title I Programme: USAID and PL–480, 1961–1969 220 000 ton zbóż i 20 000 ton olejów jadalnych.