Historia samorządu terytorialnego Szwecji Od V w. na terenie Szwecji funkcjonowały osady zarządzane przez lokalnych przywódców. W wyniku rozwoju osad wiejskich i zacieśniania między nimi współpracy, z czasem wykształciły się z nich większe społeczności. Wsie łączyły się w większe skupiska, te w obszary plemienne. Okres wojenno-kupieckich wypraw wikingów między IX a XI wiekiem przyczynił się do rozwoju miast handlowych, tym samym samorządów miejskich. Od XI do XIII w. trwał proces jednoczenia kraju, w którym istotną rolę odegrała dynastia Folków. Mimo prób centralizacji władzy, Szwecja jeszcze przez wiele lat składała się z dzielnic (land, później landskap), posiadających znaczną samodzielność i niezależność od władzy zwierzchniej. W każdej dzielnicy funkcjonowały odrębne instytucje i obowiązywało wewnętrzne prawo.