Jan Jerzy Bracławski-Herman (ur. 24 czerwca 1895 w Warszawie, zm. 22 kwietnia 1966 w Penley) – podpułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys Jan Jerzy Bracławski-Herman urodził się 24 czerwca 1895 w Warszawie jako syn Juliana. W listopadzie 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. W latach 1919–1920 walczył na wojnie z bolszewikami. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Dowództwie 1 Brygady Jazdy, a jego oddziałem macierzystym był 3 pułk szwoleżerów. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 322. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii). Jego oddziałem macierzystym był nadal 3 pułk szwoleżerów. W listopadzie 1922 został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza III Kursu Normalnego. Z dniem 1 października 1924, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Oddziału I Sztabu Generalnego w Warszawie. Będąc słuchaczem kursu w WSWoj., a następnie pełniąc służbę sztabową pozostawał oficerem nadetatowym 3 pułku szwoleżerów. W latach 1925–1928 pełnił służbę w Oddziale II Sztabu Generalnego. 2 kwietnia 1929 został awansowany na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929 i 10. lokatą w korpusie oficerów kawalerii.