Konstantego Żórawskiego rozprawę doktorską pt. „Nowa metoda obliczania małych silników komutatorowych prądu zmiennego”. W kwietniu 1946 otrzymał na Politechnice Łódzkiej nominację na profesora nadzwyczajnego, równocześnie dojeżdżał do Warszawy, gdzie na Politechnice Warszawskiej prowadził wykłady i ćwiczenia z zakresu maszyn elektrycznych. W drugiej połowie 1947 powrócił do Warszawy i objął stanowisko kierownika Zakładu Maszyn ElektrycznychHistoria Zakładu Maszyn Elektrycznych, PW. w Instytucie Elektrotechniki. W następnym roku został nominowany na profesora nadzwyczajnego i kierownika Katedry Maszyn Elektrycznych Politechniki Warszawskiej, objął też dwuletnią kadencję prodziekana Wydziału Elektrycznego. W 1949 ukazał się pierwszy tom opracowanej przez Bolesława Dubickiego monografii maszyn elektrycznych pt. „Maszyny elektryczne”, nosił on tytuł „Maszyny prądu stałego” (tom drugi „Uzwojenia prądu zmiennego” ukazał się w 1953, a tom trzeci „Silniki indukcyjne” w 1964). W 1952 zrezygnował ze stanowiska kierowniczego w Instytucie Elektrotechniki, pozostał tam w charakterze doradcy. W 1958 został profesorem zwyczajnym, w 1961 powołano go na członka korespondenta, a w 1969 na członka rzeczywistego Polskiej Akademii Nauk.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bolesław Dubicki (profesor) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.