Po wyjeździe w lutym 1946 na Warmię i Mazury został instruktorem hodowlanym w szkole rolniczej w Dobrocinie. Organizował również w tamtej okolicy pierwsze ośrodki kształcenia kadr rolniczych. We wrześniu 1947 rozpoczął roczny kurs instruktorsko-nauczycielski w Cieszynie, po którym powrócił do Dobrocina. W 1949 przeniósł się do Karolewa na stanowisko nauczyciela przysposobienia obronnego i opiekuna internatu męskiego. Z początkiem września 1950 został dyrektorem Liceum Rolniczego w Lidzbarku Warmińskim, przemianowanym w 1951 na Technikum Rolniczo-Łąkarskie. Pełnił funkcję do końca stycznia 1957, a z początkiem lutego został dyrektorem Technikum Rolniczego w Gródkach. W tym samym roku po zdaniu egzaminu weryfikacyjnego w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie uzyskał tytuł zawodowy inżyniera. Dyrektorem szkoły w Gródkach był do 1972.
W 1947 został członkiem Stronnictwa Ludowego, z którym w 1949 przystąpił do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. Pełnił funkcję prezesa Powiatowego Komitetu ZSL w Lidzbarku Warmińskim i w Działdowie. Przez wiele lat był radnym rad narodowych, a także działaczem „Samopomocy Chłopskiej”. W 1965 i 1969 uzyskiwał mandat posła na Sejm PRL w okręgu Iława.