Most na Bugu z powrotem trafia w ręce wroga, a major Jaworski ranny wycofuje się na Rudniki skąd ostrzeliwuje płynącego ku przeprawie nieprzyjaciela. Dowództwo objął rotmistrz Zapolski. Jednak major Jaworski nie wycofał się i pomimo ran nie opuścił oddziału w tak dramatycznej sytuacji.
O świcie następnego dnia rotmistrz Zapolski, zostawiwszy w Rudnikach jeden pluton celem utrzymania szosy pod ogniem przemieszczał się z resztą oddziału w stronę Skrzeszowa. Jego celem było połączenie się z lewą kolumną.
Kolumna ta wskutek braku dyscypliny marszowej i ciemności straciła w ciągu nocy łączność między poszczególnymi członami. Jednak mimo tego posuwała się w głównym kierunku na Skrzeszów. O godzinie 3.30 dowódca straży przedniej rotmistrz Pietraszewski zajął Skrzeszów po raz pierwszy, biorąc 400 jeńców i kilkanaście dział. Od razy po przejęciu wsi dostrzeżono dużą kolumnę wroga zbliżającą się szosą. Wróg przeprowadził natarcie z trzech stron: wzdłuż lasu i po przebyciu mostu na szosie wzdłuż bezimiennego strumienia oraz oskrzydlając wieś od południa. Natarcie było wspierane przez ogień artyleryjski i karabinów maszynowych. Oddział rotmistrza Pietraszewskiego zagrożony zniszczeniem i ciężkimi stratami wycofał się na ze wsi na wzgórze na zachód od Rudnik, biorąc ze sobą 14 zamków zdobytych dział oraz swoich rannych.